بال لم يذكر فيه اسم اللَّه فهو ابتر : « هر كار مهمى كه بدون نام خدا شروع شود بىفرجام است » ( 1 ) . امير مؤمنان على ع پس از نقل اين حديث اضافه مىكند « انسان هر كارى را مىخواهد انجام دهد بايد بسم اللَّه بگويد يعنى با نام خدا اين عمل را شروع مىكنم ، و هر عملى كه با نام خدا شروع شود خجسته و مبارك است » . و نيز مىبينيم امام باقر ع مىفرمايد : « سزاوار است هنگامى كه كارى را شروع مىكنيم ، چه بزرگ باشد چه كوچك ، بسم اللَّه بگوئيم تا پر بركت و ميمون باشد » . كوتاه سخن اينكه پايدارى و بقاء عمل بسته به ارتباطى است كه با خدا دارد . به همين مناسبت خداوند بزرگ در نخستين آيات كه به پيامبر وحى شد دستور مىدهد كه در آغاز شروع تبليغ اسلام اين وظيفه خطير را با نام خدا شروع كند : اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ ( 2 ) . و مىبينيم حضرت نوح ع در آن طوفان سخت و عجيب هنگام سوار شدن بر كشتى و حركت روى امواج كوه پيكر آب كه هر لحظه با خطرات فراوانى روبرو بود براى رسيدن به سر منزل مقصود و پيروزى بر مشكلات به ياران خود دستور مىدهد كه در هنگام حركت و در موقع توقف كشتى « بِسْمِ اللَّه » بگويند ( وَقالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّه مَجْراها وَمُرْساها ) ( سوره هود آيه 41 ) . و آنها اين سفر پر مخاطره را سرانجام با موفقيت و پيروزى پشت سر گذاشتند و با سلامت و بركت از كشتى پياده شدند چنان كه قرآن مىگويد : قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَبَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَعَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ ( سوره هود آيه 48 ) . و نيز سليمان در نامه اى كه به ملكه سبا مىنويسد سر آغاز آن را « بسم

--> ( 1 ) بحار جلد 16 باب 58 ( طبق تفسير البيان جلد 1 صفحه 461 ) . ( 2 ) سوره علق آيه 1 .